باز آ ای تنها تر از تنهایی ام...

. باز آ تا نگاره های بی رنگ مرا در دلِ غم زده ام بینی...

باز آ تا بگویم:

همان شد که تو خاستی...

باز آ تا شرمندگی ام را نثارت کنم..

باز آ تا زندگی ام را فدایت کنم..

تو فقط باز آ....

خسته ام اما ولی چاره ام مرگ است و غم

خسته ام اما ولی چاره ام درد است و سم

خسته ام اما ولی روزگارم سرد سرد

خسته ام اما ولی سرو عشقت سبز سبز

خاستگاه عشق و دیدار،یاد آر امید یک مرد

که درین بهار نو بار، انچه میکشد:همین درد

تو خودت طبیب این باش و ز آن مشو مغرور

که کسی به دل نیاید،گر که گیردم تبِ گور

قشنگ تر که بنویسی،قشنگ تر می خوانندقشنگ تر می بینند،قشنگ تر فکر می کنند.من که نمی توانم!هر چه که می آید،می نویسمهر چه که به ذهنم میرسد،می نگارمبرایم فرقی ندارد چه هستند،معنی دارند،یا هم ندارند؟لیک ف